Op de Oirschotse Heide kom je momenteel tussen de struikheide een dikke slijmlaag tegen.
Wanneer je de slijmlaag onder de microscoop bekijkt blijkt de slijmlaag te bestaan uit diverse algensoorten zoals Sporotetras polydermatica (groenalg) en Mesotaenium macrococcum (sieralg).
De groenalg profiteert volop van de vochtige omstandigheden in het najaar en de winter. Ze scheiden dan volop polysachariden uit wat zichtbaar wordt als een slijmlaag. Deze laag (mucilage) helpt de groenalg om vocht en voedingsstoffen vast te houden.
En juist in deze ‘gecontroleerde’ vochtige omstandigheden kan een sieralg weer goed overleven.
Qua naamgeving van de diverse algen verandert er regelmatig wat, vooral omdat de inzichten op taxonomisch vlak steeds wijzigen:
| Huidige naam | Oude naam | Oude naam |
| Sporotetras polydermatica | Gloeocystis polydermatica | Palmogloea protuberans |
| Mesotaenium macrococcum | Palmogloea macrococca | Mesotaenium braunii |
Wordt de naam Mesotaenium braunii en Mesotaenium macrococcum nog voor dezelfde soort gebruikt, maar in het boek ‘Sieralgen van Drenthe’ wordt er alweer een onderscheid gemaakt tussen beide namen. Mesotaenium braunii zou namelijk iets bredere cellen hebben dan Mesotaenium macrococcum.
Kortom, de kans is groot dat de naam van de sieralg op de foto’s op termijn gewijzigd wordt in Mesotaenium braunii.