In de winter kom je tussen de struikheide volop slijm tegen die gevormd wordt door groenalgen. Maar als je in de winter goed zoekt kom je ook op bijvoorbeeld een boomstam een slijmlaag tegen.
Deze slijmlaag blijft in de winter goed geconserveerd aangezien de temperatuur laag is en de zon laag aan de horizon staat midden op de dag. Vocht zal dus veel minder snel verdampen waardoor zo’n slijmlaag ook veel beter intact blijft.
Waar een hoop micro-organismen water nodig hebben zoals een ven, poel of beekje om te kunnen leven, kunnen ze dat ook in die kleine slijmlaag.
Op een boomstam zat een slijmlaag die ongeveer 15 cm groot was en volop groen kleurt door de groenalgen. De groenalgen produceren polysachariden waardoor je letterlijk een microklimaat krijgt waarin het vochtig genoeg blijft voor micro-organismen die normaal gesproken in water leven.
Wanneer je de slijmlaag onder de microscoop bekijkt komt er een onzichtbare wereld tevoorschijn. Zoals groen- en sieralgen maar ook schaalamoebes en raderdiertjes. Fascinerend om te zien dat in zo’n relatief kleine slijmlaag op een boomstam zoveel leven te vinden is.
Wat zat er zoal in die slijmlaag:
Zo blijkt maar weer dat er veel meer te ontdekken valt als je goed kijkt. Al heb je in dit geval wel een microscoop nodig om goed te kunnen kijken.
Van het raderdiertje is een filmpje gemaakt om te laten zien hoe het zich voortbeweegt in de slijmlaag:
