Wanneer je bij het invallen van de schemering aan de rand van de heide loopt (over het zandpad met de naam Gagel – de heide zelf is verboden terrein na zonsondergang) dan heb je grote kans om de gewone dwergvleermuis te zien vliegen. Ze komen op soms nog geen 2 meter boven je hoofd overvliegen.

Maar sta even stil wanneer je luid geritsel hoort tussen de bladeren en struiken. Het klinkt erg luid en je zou bijna denken dat er een ree tussen de bladeren staat te woelen op zoek naar eten. Maar als je goed kijkt zie je helemaal geen groot beest staan. Je kijkt steeds steeds lager en lager totdat je een beestje ziet dat ongeveer 20 tot 30 centimeter groot is.
Het is namelijk de egel! Met wat geluk kom je zeker 10 stuks tegen wanneer je over het zandpad wandelt.
De egels vinden de overgang van bomen en struiken naar de open heide een ideale plek om voedsel te zoeken en te vinden. Ze eten kevers, rupsen, wormen en nog veel meer. Door hun goed reukvermogen kunnen ze het eten goed vinden in het donker.
Bij gevaar, of zoals in dit geval een lampje, rollen ze zich op en dan blijft er alleen een bol met stekels over. Een vos bijvoorbeeld zal het niet in z’n hoofd halen om zo’n stekelbol op te eten.
